Garnizon Twierdzy Srebrnogórskiej

Garnizon Twierdzy Srebrnogórskiej

REGIMENT VON ALVENSLEBEN NO. 33

Zagadnienie Twierdzy w Srebrnej Górze nierozerwalnie wiąże się z tematem obsługującego ją garnizonu. Na jej terenie swoją siedzibę ma grupa rekonstrukcji historycznej, złożona z członków Sowiogórskiego Towarzystwa Historyczno- Krajoznawczego.
Żołnierze-rekonstruktorzy umundurowani są w wierne kopie mundurów pruskiej piechoty liniowej z lat 1806-07, dysponują bronią palną jak karabiny skałkowe, armaty i moździerze oraz przedmiotami codziennego użytku z przełomu XVIII i XIX wieku.
Grupa w swoich działaniach nawiązuje do autentycznego pułku pruskiej piechoty którego III batalion stacjonował w Srebrnej Górze, a jego żołnierze brali czynny udział w obronie twierdzy przed Wielką Armią Napoleona w roku 1807.

Umundurowanie żołnierzy składało się z: kurtki mundurowej o kroju fraka w kolorze granatowym, z czerwonymi wyłogami, białych spodni i białej kamizelki. Na nogach oprócz butów noszone były czarne kamasze, strój dopełniało nakrycie głowy, którym był trójgraniasty kapelusz lub czapka-furażerka. Elementem wyróżniającym żołnierzy poszczególnych pułków, jest kolor rabatów (naszytych kolorowych pasków sukna na piersi), kolor i krój mankietów, kolor kołnierzy. W przypadku żołnierzy 33 pułku piechoty kolorem rabatów, mankietów i kołnierzy jest kolor biały.

 

 

Za twierdzę srebrnogórską jako całość odpowiadał komendant, który dbał o jej stan, nadzorował garnizon i kierował ewentualną obroną. Najmniej wiadomo o oddziałach stacjonujących w Srebrnej Górze w trakcie budowy twierdzy. Żołnierze nie byli wykorzystywani przy pracach budowlanych. Musieli tworzyć militarną osłonę inwestycji.

Przełomem było przybycie w sierpniu 1775 r. regimentu piechoty nr 50, który stał się pierwszym stałym garnizonem twierdzy. Podstawą jego formowania był rozkaz króla Fryderyka II z 13 grudnia 1772 r., ale już od roku 1766 przygotowywano do niego szwajcarskich i wirtemberskich oficerów, szkolonych przy gwardii poczdamskiej. Dowódcą oddziału i jednocześnie pierwszym komendantem Twierdzy został generał major Franz Ludwig de la Rossiere.

W 1796 r. miejsce regimentu nr 50 zajęły trzecie bataliony regimentu piechoty nr 33 ( Favrat, Schierstadt, Alvensleben) i 47 (Hertzberg, Gravert). Od 1 października 1797 r. powiększono je do czterech kompanii muszkieterów, a tworzyło je: 16 oficerów i 524 żołnierzy. Skład garnizonu srebrnogórskiego uległ częściowej zmianie podczas wojny francusko-pruskiej 1806-1807. Wg założeń powinien liczyć 865 osób w tym 17 oficerów, 48 podoficerów, 800 żołnierzy. Według kompletnych danych, wiosną 1807 r. przed odejściem lekkich formacji Bibersteina do Kłodzka przebywało w Srebrnej Górze 2225 żołnierzy : 1200 w batalionach muszkieterskich, 410 w kompaniach lekkiej piechoty, 400 kanonierów i 215 kawalerzystów.

Zakończenie wojen napoleońskich początkowo nie wpłynęło na wyklarowanie sytuacji srebrnogórskiego garnizonu. Struktura armii ustabilizowała się około 1820 roku, kiedy to na stale stacjonowały w miasteczku trzy kompanie garnizowane aż do 1838 roku. Likwidacja stałego garnizonu Twierdzy stało się faktem w 1839 r.

 

 

 

 


w tekście wykorzystano fragmenty monografii Twierdza Srebrna Góra Grzegorz Podruczny, Tomasz Przerwa, wydawnictwo Bellona Warszawa 2010



Srebrna Góra i okolice

HISTORIA SREBRNEJ GÓRY

góry

Historia Srebrnej Góry od początku istnienia aż do XVII w związana jest z wydobyciem srebra i ołowiu.

WIĘCEJ

TRASY ROWEROWE

 

Naturalne ukształtowanie terenu oraz walory krajobrazowe, sprawiają, że Srebrna Góra to...

WIĘCEJ

SREBRNA GÓRA

miasteczko

Srebrna Góra, zwana Perłą Gór Sowich, jest małą, przepiękną miejscowością na granicy Gór Sowich i Bardzkich. Jej legendarny już "magiczny" klimat zachwyca...

WIĘCEJ